18 april 2018

Het zou de warmste 18 april worden ooit. En ik fiets graag in de warmte, dus een uitgelezen gelegenheid om de route van de Bolletjestrui te verkennen! Eerder had ik wat twijfel of ik die weer in Limburg zou doen; er zijn rondom Nijmegen leuke alternatieven. Maar Limburg lijkt toch net iets meer buitenland. En: driemaal is scheepsrecht! Dus dit jaar geen 8 lekke banden in de eerste kilometers en geen gebroken kettingen. En oh ja ik heb voor 9 juni droog weer besteld!

De start is op hetzelfde punt als vorig jaar, maar net iets lager. Ik herinner me dat we de eerste keer dat ik met WVT naar Limburg ging een pension hadden halverwege de Geulhemmerweg. Dat lijkt me een mooi punt om te starten. Maar ja om daar te komen moeten we vanaf de parkeerplaats eerst de Vogelenzang weg af. Lekker hard dalen dus de eerste kilometer! Daarna het leukste klimmetje van Limburg: De Bemelerberg. Daar heb ik ooit ontdekt dat ik van alle fietsdisciplines die er zijn dit het beste kan: tegen een berg op rijden. In vergelijking met de “echte” renners stelt het natuurlijk niet veel voor, maar ik leef me bergop altijd lekker uit.

Vervolgens golvend op neer richting Eijsden. Daar het maasdal oversteken (15 km nagenoeg vlak!) en verder richting de Voerstreek. Daar zijn de klimmen iets langer en net iets minder steil dan in Limburg. Uiteindelijk gaan we via s’-Gravenvoeren weer Nederland in. En voor diegenen die vroeger op school niet goed opgelet hebben: de grens tussen België en Nederland in Zuid Limburg ligt, met uitzondering van het maasdal, altijd op hoogte. Dus we hebben een stevige klim om weer in Nederland te kunnen komen. Maar kort na de grens is er dan eindelijk de koffie met vlaai. Goed eten want er komt nog het één en ander!

Na de koffie direct de echte eerste kuitenbijter richting Slenaken. Daarna via de Loorberg door naar Epen en verder richting Camerig. Na het Vijlenerbos afdalen en op en af naar Vijlen. Wist je trouwens dat de hoogst gelegen kerk van Nederland in Vijlen staat? Je ziet die kerk dan ook al van ver staan. Na de kerk lekker afdalen naar de rijksweg. Nadat we de rijksweg zijn overgestoken kan de finale beginnen. De laatste 25 kilometer doen we de Eyserbosweg ,Fromberg, Keuterberg en als slotklim de Cauberg. En niet vergeten Eys ligt in een dal. Om aan de voet van de Eyserbosweg te komen moet je vanaf de rijksweg eerst klimmen en weer dalen naar het dorpje!

Ik heb erg genoten van deze route en ik hoop dat we dat met z’n allen ook gaan doen op zaterdag 9 juni. Voor de iets minder getrainden: er is op het einde voldoende gelegenheid om de route in te korten. Maar de “echte” renners doen natuurlijk die 120 kilometer en de 1560 hoogtemeters!

Ad Brenters 18 april 2018


Klik hier om je in te schrijven voor de klimrit van 16 juli.